Belevenissen uit het veld

30 mei 2026

Zo, dat was een mooie ochtend zeg ik tegen mezelf als ik om half tien in de auto stap. Vijf uur eerder ging mijn wekker al en stap ik rond half zes het bos in. Ik ga naar een locatie waar ik eerder deze week enkele hindes zag met vermoedelijk kalveren. Het is een smalle houtwal met aan beide zijden grasland. Als ik ter plaatse kom, zie ik helaas niks herten maar een stukje verderop kan ik de andere zijde van de houtwal bekijken en dan is het raak. Een drietal hindes steekt met hun kop boven het lange gras uit maar blijven dicht bij de dekking lopen. Even komt een hinde verder het veld op en dan zie ik ook een kalfje in het lange gras. Dan verdwijnen ze weer in de houtwal. Ondertussen vliegt er steeds een buizerd boven het veld en als hij landt in een boomtop kan ik hem mooi filmen. De hindes laten zich niet meer zo goed zien dus ik kijk of ik meer geluk heb aan de andere kant van de houtwal. En ja, daar zie ik er af en toe eentje tegen de bosrand. Als ik weinig activiteit meer bespeur besluit ik verder te gaan en loop het open veld op. Na een tiental meters zie ik toch weer een hinde staan. Omdat ik in de schaduw sta tegen een bosrand lijkt ze me niet gezien te hebben. Ze lijkt haar aandacht ergens anders op te richten. Totaal onverwacht komen een aantal hindes het veld op met daarbij enkele kalfjes. Even staan ze stil en steken dan dwars het veld over, enigzins in mijn richting. herten Als ik links van me kijk staat daar ineens een reekalf, waarschijnlijk heeft de roedel hindes daar hun aandacht op. Het reekalf springt het bos weer in en de roedel met vier kalfjes volgt dezelfde richting en passeert dicht bij mij. Wow, dat was prachtig en zoals gezegd totaal onverwacht! Al met al heb ik zeker twee uur doorgebracht op deze plek en dus nog niet veel gewandeld. Ik besluit nog een klein rondje te lopen richting mijn auto. Halverwege maak ik een klein uitstapje naar een stukje weiland waar ik in de bronst wel eens herten zag maar gezien het tijdstip en de inmiddels opkomende activiteit van fietsers is mijn verwachting laag. Lopen er nu koeien denk ik als ik ter plaatse iets bruins zie? Maar nee, een flinke roedel prachtige geweidragers komt al fouragerend voorbij op het open veld! Tussen de takken door kan ik ze mooi filmen en fotograferen. Binnen twee minuten verdwijnt de meute weer in het bos en heb ik dus echt geluk gehad om daar op het juiste moment te zijn. Het is al negen uur en zo zie je maar dat het tijdstip niet altijd wat uitmaakt om wild te kunnen zien. Mijn vroege opstaan is hoe dan ook rijkelijk beloond!

9 mei 2026

Het is een mooie avond en ik loop al een tijdje rond in het bos. Helaas heb ik nog geen wild kunnen spotten. Pas als het laatste uur voor zonsondergang is aangebroken, zie ik in de verte een bruin vlekje op het pad. Mijn eerste gedachte is een haas of een vos. Als ik inzoom met mijn videocamera wordt duidelijk dat het om laatstgenoemde gaat. Ik draag mijn camera al op statief dus kan ik hem snel op het pad plaatsen en ga zelf in gehurkte houding zitten. De vos is nog een eindje weg maar komt recht op mij af lopen. Zo af en toe verdwijnt hij even in de begroeiing naast het pad maar komt steeds weer terug op het pad om zijn weg te vervolgen. Inmiddels is hij best dichtbij gekomen, doet even een plasje en staat dan even stil. Zijn aandacht is getrokken door een mogelijke prooi en daar duikt hij met een sierlijk sprongetje op af en verdwijnt dan weer even uit beeld. vos Na korte tijd komt hij weer terug op het bospad. Fantastisch beeld zoals hij recht op me af komt maar een meter of 30 voor mij verdwijnt hij definitief van het pad en struint verder door de bosbesvegetatie naast me. Wauw, dat was gaaf! Terug bij de auto kijk ik nieuwsgierig mijn beelden terug. Dan blijkt dat het laatste deel, wanneer hij zo dichtbij was, niet op video staat! Oh nee, zeg ik in mezelf, dat meen je niet! Toen de vos eerder even van het pad verdween dacht ik mijn camera gepauzeerd te hebben maar de video was nog aan het opnemen. Met als gevolg dat ik mijn camera uitzette in plaats van aan, toen hij weer op het pad verscheen. Gelukkig heb ik wel een aantal mooie beelden kunnen maken maar zo jammer dat het beste stuk er niet op staat. Ik kan mezelf wel voor de kop slaan en denk er op de terugweg naar huis steeds aan. Eenmaal thuis is het gevoel alweer een beetje gezakt en kijk ik vooral terug op een mooie avond na deze niet alledaagse ontmoeting.

27 april 2026

Na een bezoek aan een rommelmarkt en het eten van de traditionele oranje tompouce besluit ik Koningsdag af te sluiten met een wandeling. En waar kun je dat op deze dag beter doen dan in de Kroondomeinen. Het is lekker rustig in het bos en als ik een eindje op weg ben zie ik links van me een wild zwijn scharrelen. Kort daarna zie ik er nog meer, ze lopen voor me uit, evenwijdig aan het bospad. Het lijkt erop dat ze het pad gaan oversteken dus ik kniel neer en richt mijn camera. Als eerste komt een groot zwijn het pad oplopen, kijkt even in mijn richting en steekt rustig over. Al snel volgt de rest van groot tot klein. Er zitten aardig wat frislingen bij. Als het laatste zwijn is overgestoken staat de teller op 35! Aan de andere kant van het bospad foerageren ze rustig verder en bewegen zich langzaam voort. Omdat ze nog steeds evenwijdig aan het pad blijven, kan ik samen met ze oplopen en ze intussen fotograferen en filmen. Verderop is een kruising en kan ik ze nog eens zien oversteken al hebben ze me nu wel in de gaten. Toch kan ik ze iets verder op de route weer volgen. Ik probeer de frislingen vast te leggen maar ze komen amper boven de bosbessen uit. Tot er een moment komt dat een zeug met drie biggen het pad betreedt. Een ideale gelegenheid om een mooie foto te maken en dat lukt. Deze mooie ontmoeting heeft de nodige tijd gekost dus ik moet stevig doorlopen om op tijd het bos uit te zijn. Onderweg zie ik nog drie damherten en bij de auto aangekomen zie ik twee vossen ver weg op het weiland. De zon is net onder gegaan en dus is het licht niet optimaal voor een foto. Na het bekijken van de beelden blijkt er toch een redelijk resultaat tussen te zitten.

15 maart 2026

In deze tijd van het jaar wordt het alweer vroeg licht. Als mijn wekker op deze zondagmorgen afgaat om kwart voor zes hijs ik mezelf met enige tegenzin uit mijn warme bed. Het voordeel van het vroege tijdstip is dat er nog weinig mensen in het bos zijn. landschap De temperatuur ligt rond het vriespunt als ik in de Kroondomeinen arriveer. Het is helder weer met een fraaie zonsopkomst. Er hangt mist boven de heide wat het plaatje nog mooier maakt. Overal is het geroffel van de spechten goed te horen, een prachtig geluid in het stille bos. Tijdens mijn wandeling kan ik een roffelende specht mooi op film krijgen. De zon krijgt weer meer kracht en na een koude nacht zorgt dat voor een mystieke sfeer. De dikke beukenbomen staan te dampen doordat de zon hun koude en vochtige bast verwarmt, een werkelijk schitterend gezicht. herten Mijn camera draait overuren, het is overal zo mooi, alleen het wild laat zich niet zien. Totdat ik onverwachts, het is al half tien, damherten aan zie komen. Ze lijken geschrokken te zijn van iets en blijven op 50 meter afstand van mij staan. Het is een roedel van zeven mannelijke dieren en het bos is hier vrij open. Sommige zijn gefocust op het dichter begroeide bos van waaruit ze kwamen. Het geeft mij de gelegenheid om ze rustig te filmen. Even komen ze weer in beweging, draaien een rondje en blijven weer staan. Er zitten een paar mooie geweidragers tussen en ook enkele jonge dieren. Uiteindelijk vertrekken ze weer en gaan terug naar het dichtere deel van het bos. Als ik thuis de beelden bekijk zie ik dat er in de bosrand een dier voorbij liep waar de herten op gefocust waren. Het zou een vos, wolf of wild zwijn geweest kunnen zijn maar dat was niet goed te zien op de beelden. Het laatste stukje van mijn wandeling is heerlijk in het zonnetje. Ik loop tevreden naar mijn auto na het zien van zoveel moois.

7 januari 2026

In de eerste week van januari is er veel sneeuw gevallen. Normaal gesproken kunnen we daar in Nederland maar kort van genieten maar deze keer is dat een week lang. Nu ga ik al graag het bos in maar met sneeuw is dat nog meer het geval. ree Vandaag is eigenlijk een werkdag maar het advies is om niet de weg op te gaan en dus besluit ik om thuis te blijven. Het weekend hiervoor is er al een aardig pak sneeuw gevallen en ben ik natuurlijk ook het bos al in geweest maar vandaag heb ik een extra mogelijkheid. Er is opnieuw sneeuw gevallen en de sneeuwlaag is gegroeid naar ongeveer 20 cm. Eenmaal in het bos blijkt het opvallend rustig te zijn, ik had meer mensen verwacht. Veel paden zijn nog niet belopen en wat is het een prachtig gezicht. Na iedere 50 meter ben ik geneigd om weer een foto- of video opname te maken, zo mooi is het. Afgelopen zondag had ik het geluk dat er 2 reeën overstaken en ik hoop vandaag ook nog wat wild te zien. Helaas zit dat er niet in maar ook zonder wild is het GENIETEN met hoofdletters!