Blog                2021

Menu

Belevenissen uit het veld

23 april 2021

Vrijdagavond, een lang weekend voor de deur en helder weer. Prima omstandigheden om een paar uurtjes het bos in te gaan. Deze keer niet wandelend, maar heel rustig fietsend over de bospaden op mijn mountainbike. Bij het naderen van een heideveldje stop ik even. Er is niets te zien zo op het eerste oog, maar opzij van me klinkt in de verte een vogelgeluid dat mij doet denken aan een oehoe. Ik luister en hoor het geroep nog enkele keren. Het geluid heeft wel iets weg van een duif maar klinkt toch anders. De afgelopen twee jaar heb ik op deze locatie wel een oehoenest gevonden, maar dit is niet meer in gebruik. uil Als de vogel zich niet meer laat horen, besluit ik toch maar verder te gaan. Voorbij het heideveld stuit ik op enkele wilde zwijnen met biggen. Na een poosje gekeken te hebben, laat het geroep van de mogelijke oehoe mij niet helemaal los. Ik besluit om te draaien en mijn weg terug naar huis langs het bosperceel te nemen waar het geroep vandaan kwam. Het is al bijna zonsondergang als ik op een afgebroken boomstam een donkere vlek zie zitten. Is het een stuk boomschors of toch een vogel? Met mijn camera zoom ik in en dan wordt mijn vermoeden bewaarheid, het is een oehoe! Gelukkig blijft hij lang genoeg zitten om enkele opnames te maken en dan vliegt hij weg. Voor het derde jaar op rij tref ik hier een oehoe, ongelooflijk! Nog nagenietend fiets ik naar huis en zie dan ook nog vier geweidragers op de heide. Een topavond!

3 april 2021

Vanmorgen vroeg heb ik al een aantal uren door het bos gelopen zonder wild te hebben gezien helaas. Nou ja, op een eekhoorn na dan, voor zover je dat wild kan noemen. Nadat ik 's avonds mijn dochter naar het station heb gebracht, besluit ik op de terugweg nog even langs de Veluwemeerkust te rijden. Misschien heb ik nu meer geluk dan vanmorgen op het zien van wild. Nog voordat ik mijn auto parkeer zie ik al twee reeën lopen. Ik stap mijn auto uit en loop snel het gebied in. Na 50 meter zie ik op een ander stukje weiland nog eens vijf reeën. Vanmorgen dus niks gezien en nu binnen enkele minuten zeven stuks! plant Zo snel kan het gaan. Het is al kort voor zonsondergang dus mijn wandeling duurt niet lang. De eerder geziene reeën zijn al verdwenen als mijn aandacht getrokken wordt door paarse bloemen. Ze staan wat verscholen onder een wilg. De plant komt mij niet bekend voor, dus ik maak een foto om het thuis op te zoeken. Op internet achterhaal ik al snel de naam van de plant; Paarse schubwortel. Het blijkt een zeldzame plant te zijn welke op de wortels van o.a. wilg en populier parasiteert. Ik ben blij met de vondst. Het korte bezoek aan de Veluwemeerkust heeft mij een stuk meer gebracht dan de urenlange tocht van vanmorgen. Mijn dag is weer helemaal goed gemaakt!

9 januari 2021

Kwart voor negen, zonsopgang, het is koud. Warm aangekleed loop ik richting de heide. Waar het bos overgaat in de heide blijf ik even staan om het veld te overzien. Dichtbij de bosrand fourageert een ree. Nadat ik haar gefilmd heb, zie ik een tweede ree en even later zelfs een derde. ree Intussen hebben ze mij ook ontdekt, maar ik mag nog een paar foto's maken voordat ze de veilige bosrand opzoeken. Een mooi begin van de dag. Tijdens het vervolg van m'n wandeling klinkt zo nu en dan het zachte gepiep van goudhaantjes, de kleinste vogeltjes van ons land. Als ik een wit bevroren heideveld passeer, breekt de zon door. Een magisch gezicht. Verderop, weer terug in het bos, zie ik iets bewegen. In een dicht begroeid gedeelte schuifelt een roedeltje hindes. Ik tel er een stuk of vier, misschien zijn het er meer, maar ze hebben mij al gezien en trekken zich terug het struikgewas in. Was ik 1 minuut later gekomen, had ik ze mogelijk kunnen zien oversteken. Drie kwartier later nader ik het einde van mijn wandeling. Precies op de plek waar ik eerder deze morgen de drie reeën zag, edelhert overkomt me iets totaal onverwachts. Schuin achter mij rent een viertal edelherten over de heide, ze zijn duidelijk geschrokken van iets of iemand. De geweidragers duiken de bosrand in, waar ook de reeën in verdwenen. Mijn videocamera heb ik in de aanslag omdat de kans bestaat dat ze het pad waarop ik loop gaan kruisen. Al snel hoor ik gekraak van takken dicht bij me en zie ik het eerste hert al aankomen. Terwijl mijn camera loopt, steken de herten één voor één vlak voor me over. Een prachtig schouwspel om te zien, al is de reden waarvoor ze op de vlucht zijn waarschijnlijk minder mooi.

.

Blog 2015| Blog 2016| Blog 2017| Blog 2018| Blog 2019| Blog 2020

© 2021 hertenbosch.nl