Blog                2018

Belevenissen uit het veld

11 november 2018

De herfst is nu op z'n mooist, de bomen zijn prachtig goudgeel verkleurd in het Leuvenumse bos. Rondom de plek waar in de Middeleeuwen hoeve Beekhuizen stond liggen mooie beuken- en eikenlanen. Oude grondwallen en graslandjes houden de herinnering levend aan deze voormalige boerderij. Bepakt met foto- en videocamera probeer ik wat mooie beelden te maken van de kleurenpracht herfst en de nog aanwezige paddenstoelen. Het weer valt erg mee, er zijn buien voorspeld, maar het blijft gelukkig droog. Na een paar uur lopen hoor ik een hoop geritsel en ik wacht af wat komen gaat. Het blijken geen herten te zijn, maar een aantal jonge zwijnen. Tussen de begroeiing door zie ik ze achter elkaar aan rennen en ook hun moeder(zeug) laat zich een enkele keer zien. Het terrein is erg heuvelig en dus verdwijnen ze spoedig uit het zicht. Op weg naar mijn auto passeer ik voor de tweede keer hoeve Beekhuizen, een prachtig historisch plekje.

26 september 2018

De hertenbronst is goed op gang gekomen en het geburl galmt door de bossen. Op deze vroege ochtend zoek ik een plekje langs een bospad tussen een paar kleine sparretjes. Ik zit amper op mijn plaats of er komt een roedel richting het pad gelopen. Precies waar ik zit wil de roedel uittreden, de voorste hinde ziet mij zitten en draait met haar gevolg direct om. Niet veel later steekt een geweidrager met twee hindes rustig over. Weer iets later zie ik de punten van een gewei tussen de lage sparren verschijnen. Mijn camera loopt en heel kalm komt een mooie twaalfender het pad opgelopen. edelhert Hij heeft me niet in de gaten en loopt met een boogje achter mij om op slechts tien meter afstand! Heel even kijkt hij in mijn richting, maar loopt vervolgens door, prachtig! Het geburl van twee plaatsherten klinkt voor en achter me, maar ze laten zich niet zien. Het is een topochtend, want er steken nog vijf zwijnen en ongeveer twintig herten over, waarvan ik er veel kan filmen. Een uur later wordt het rustiger en ik besluit een stukje te gaan lopen, je wordt tenslotte toch een beetje stijf van het zitten. Het zonnetje begint door te komen en het is heerlijk om even op te warmen in de zonnestralen.(zie video:close encounters red deer)

20 september 2018

We hebben vanavond al wat herten gezien, m'n kameraad en ik. Het burlen komt inmiddels ook lekker op gang. Tijdens onze wandeling komen we keutels tegen midden op het pad, maar geen gewone. Volgens mijn kameraad zou het wel eens om wolvenkeutels kunnen gaan! Als de zonsondergang naderbij komt gaan we het bos uit en zoeken we een plekje langs de heide. Als het zo goed als donker is, horen we gekraak van takken uit het bos achter ons. Even later komt een geweidrager de heide opgelopen op dertig meter van ons. Hij blijft even staan onder een bomenrij en kijkt over de heide uit. Als hij een stuk het veld opgelopen is klinkt er een machtig geburl. Langzaam trekt hij burlend verder en verdwijnt in het donker van de nacht, een prachtige bronstervaring. Thuisgekomen blijkt bij nadere bestudering op internet dat de keutels die we gevonden hebben inderdaad verdacht veel lijken op die van een wolf. Ik heb het voor de zekerheid maar gemeld op de site van 'wolven in Nederland'.

8 september 2018

Binnen vijf minuten heb ik het eerste wild al gespot; een reegeit. Ik ben benieuwd of er al grotere "jongens" te zien zijn nu de bronst voor de edelherten dichterbij komt. Maar voorlopig is er niks te zien of te horen ondanks het vroege tijdstip. Als ik mijn fiets aan een boom heb vastgezet, ga ik te voet verder. Het is lekker fris en licht nevelig, echt septemberweer. Een flauw zonnetje breekt af en toe door. Het geeft een mooie sfeer aan de beukenlaan waar ik in loop. Inmiddels is het al half tien geworden en nog steeds geen wild te zien op de reegeit van vanmorgen vroeg na. Maar dan, vanuit het niets, komt er een grote geweidrager aangestormd en passeert mij op slechts tien meter afstand! Ik ben overrompeld en kijk het vluchtende dier na. Tien seconden later wordt duidelijk waar het dier voor op de vlucht sloeg. Een nietsvermoedende hardloopster zegt mij vriendelijk gedag in het voorbijgaan, ze heeft het edelhert hoogstwaarschijnlijk niet gezien. Mijn camera hangt ongebruikt om mijn nek, de actie kwam te onverwachts. Ach ja, je kunt tenslotte niet alles vastleggen.

17 augustus 2018

De bomen druppelen nog wat na van de regen die vannacht gevallen is. De natuur kan het goed gebruiken, het is nog steeds erg droog. Sommige delen van de Leuvenumse beek staan helemaal droog, een apart gezicht. Ik sta een tijd te wachten bij een heideveldje, maar er is geen wild te zien. Een uurtje later verplaats ik me naar een ander veldje, maar ook hier geen succes. Als ik weer op mijn fiets zit, zie ik het eerste wild. Een ree wil net oversteken, maar besluit om te draaien. Ik fiets rustig door het Leuvenumse bos richting Landgoed Staverden. Precies waar het bos overgaat in de weilanden staat het wild mij op te wachten. Een zestal hindes, waarvan drie kalfjes, lopen te fourageren. Vanuit de dekking kan ik het mooi bekijken, maar om een nog betere positie te krijgen verplaats ik me later achter een boom. edelherten Dit vooral om geen hinder te hebben van allerlei takken die het fotograferen en filmen bemoeilijken. Al snel komen er meer herten het veld op en voor ik het weet staan er al een stuk of 20. Ook veel kalfjes en spitsers die vrolijk lopen te spelen met elkaar. Veel herten springen over het raster naar het naastgelegen perceel, het gras is blijkbaar groener bij de buren. Enkele herten kijken regelmatig naar de bosrand, een teken dat er nog meer in het bos lopen. En ja hoor, al snel komen er nog meer hindes het veld op. Dertig, veertig, vijftig, het gaat maar door tot er uiteindelijk 68 op het veld lopen! Ongestoord kan ik er anderhalf uur van genieten om vervolgens rond lunchtijd zelf maar eens te gaan 'fourageren'.(zie video:68 edelherten op Staverden)

11 juni 2018

Vandaag is het eindelijk gelukt om een topfoto van een weidebeekjuffer te maken. Dat wil zeggen, ik vind hem aardig gelukt. Vooral de mannetjes zijn prachtig met hun blauwe kleuren. De afgelopen weken ben ik drie keer op pad geweest naar een locatie langs de Leuvenumse beek, waar ik de weidebeekjuffer overdag tijdens een wandeling tegenkwam. Een weidebeekjuffer houdt van langzaam stromend water met een ruige oevervegetatie als zitplaats. Ook de ligging in de zon en het aanwezig zijn van drijvende of in het water hangende planten zijn belangrijk voor de ei afzet. libelle Tijdens mijn eerste wandeling lukte het al om mooie foto's te maken terwijl er twee juffers aan het paren waren en toen er een op het water zat met gespreide zwart-blauwe vleugels. Maar ik wilde een nieuwe poging ondernemen en ging op een andere dag, wat later op de avond, vanwege het warmere zonlicht. Helaas was er al teveel schaduw en lukte het niet om een haarscherpe foto te maken. Enkele dagen later ondernam ik mijn derde poging. Eind van de middag, gewapend met statief, lukte het na veel fotograferen om zeer tevreden naar huis te gaan met enkele mooie scherpe foto's. Het resultaat is te zien op de fotografie pagina op deze website.

11 mei 2018

Om vijf uur gaat mijn wekker, ik ga naar Landgoed Staverden en ik wil er net na zonsopgang zijn om hopelijk herten te zien. Als ik vanaf mijn auto het bos inloop, kom ik al snel langs een dassenburcht, maar er is geen activiteit. Al snel zie ik op een weiland drie hindes lopen, ze zijn nog ver weg en het valt niet mee om ongezien dichterbij te komen. Tot op zekere afstand lukt het, maar even later verdwijnen ze in de bosrand. Vervolgens is er lange tijd geen wild te zien, totdat ik langs een groot weiland loop waar ik in de verte een hinde zie. edelhert Na goed kijken blijken er vier hindes tegen de bosrand te staan, ze hebben mij gezien. Rustig loop ik door en blijf bij de eerstvolgende dikke boom staan. Even later treden ze de bosrand uit en komen het weiland op. Nadat ik inzoom op een gemaakte foto, zie ik dat een hinde haar linker voorpoot mist! Ze kan zich moeilijk verplaatsen en hinkt af en toe om vooruit te komen. Vermoedelijk heeft ze in een afrastering vastgezeten of zoiets, het moet in ieder geval erg pijnlijk geweest zijn om haar poot te verliezen. Uiteindelijk komen er twaalf hindes op het veld. Het grootste deel van de roedel verplaatst zich na een half uur, maar de hinde op drie poten blijft op de plek waar ze is. Een andere hinde blijft bij haar in de buurt en na een poosje verdwijnen alle herten weer in het bos.(zie video:Edelhert mist voorpoot)

21 april 2018

's Morgens vroeg, de zon komt net boven de boomtoppen uit en wat is het adembenemend mooi. Er hangt zware nevel boven de heide waar de zon doorheen probeert te schijnen en dat levert een sprookjesachtige sfeer op, prachtig! herten De lente is goed op gang gekomen afgelopen week met hoge temperaturen. Ik hoop dat het wild zich daardoor ook weer wat beter laat zien, er komt immers weer blad aan de bomen en dat betekent meer voedsel. Het duurt nog een hele tijd voor ik iets zie, maar dan steekt er heel rustig een hinde het bospad over en er volgen er nog zeven. Een mooi gezicht en ze hebben mij niet in de gaten. De zon heeft intussen de nevel doen verdwijnen en de temperatuur loopt voorzichtig op. Op de heide ga ik op zoek naar zandhagedissen, zandhagedis want tussen half april en half mei is de paartijd, de mannetjes kleuren dan fel groen. In de zon warmen ze graag op, maar het valt niet mee om er een te vinden. Als ik na een tijdje zoeken de hoop bijna opgegeven heb zie ik een mannetje en vrouwtje bij elkaar zitten. Ze laten zich goed bekijken en verplaatsen zich regelmatig, waarbij later nog een tweede vrouwtje te zien is. Het mannetje bijt het vrouwtje af en toe in de flank om te kijken of ze paringsbereid is en even later is de paring een feit. Drie kwartier lang kan ik fotograferen en filmen, een topmoment!(zie video:Paring zandhagedissen)

17 maart 2018

Het is koud deze zaterdagmiddag. Er staat een harde wind waarvan ik had gehoopt in het bos minder last te hebben, maar dat valt vies tegen. Ondanks meerdere laagjes kleding krijg ik het niet echt warm. Het voordeel is dat er waarschijnlijk daardoor weinig mensen in het bos zijn. Mijn wandeling gaat voor een groot deel langs de Leuvenumse beek. zwijn Na een uurtje lopen zie ik aan de andere kant van de beek iets bewegen. Er lopen 4 edelherten die meteen op de vlucht slaan. Ik grijp mijn videocamera, want ze springen een stuk verderop de beek over en lijken het bospad te gaan kruisen waar ik op loop. In een flits zijn ze voorbij. Dan zie ik aan de overkant van de beek weer beweging, er blijken er nog veel meer te lopen. Door mijn aanwezigheid en doordat er van de andere kant net een fietser aankomt, drentelt de roedel wat heen en weer om vervolgens op de vlucht te slaan. Naar mijn schatting zijn het in totaal minstens 25 dieren. Mijn vingers zijn door het filmen en stilstaan intussen zo koud geworden dat er in sommige weinig gevoel meer zit. Pas tegen het einde van mijn wandeling worden ze weer een beetje warm, maar eerst zie ik nog twee zwijnen. Ze lijken me in eerste instantie te negeren, maar zakken korte tijd later toch verder het bos in tot ze op een, voor hun, veilige afstand staan. Leuk dat ik eindelijk weer wat meer wild heb gezien deze middag al is het verrekte koud. Ik verlang naar het voorjaar!

10 februari 2018

In de namiddag loop ik door het Leuvenumse bos in de hoop wat wild te zien, al weet ik dat de kans klein is in deze tijd van het jaar. De dieren verspillen weinig energie in de winter omdat er weinig te eten is en verplaatsen zich dus ook minder. Vos Vanwege het mooie weer ben ik niet de enige die er op uit trekt. Mensen met een niet aangelijnde hond worden aangesproken door een BOA(Buitengewoon Opsporings Ambtenaar), zie ik als ik de terreinwagen van Natuurmonumenten passeer. Mijn plan is om bij de Leuvenumse beek te komen en dan weer terug richting de plek waar mijn fiets staat. Eenmaal bij de beek moet ik een stuk omlopen, dwars door het bos, omdat hij flink buiten zijn oevers is getreden. Opeens zie ik een vos bij het water staan, maar al snel neemt hij de benen. Helaas is de haastig genomen foto niet scherp. Een stuk verderop is een bospad en wijde omgeving ook onbegaanbaar geworden door het vele water en dus moet ik terug. Mijn geplande rondje wordt nu een stuk langer en ik moet flink doorstappen om op tijd het bos uit te zijn. Als ik 10 minuten na zonsondergang bij mijn fiets arriveer, word ik opgewacht door iemand die ik eerder die middag gezien heb; de BOA. Er wordt extra gecontroleerd vanwege 'stangenzoekers' krijg ik te horen en hij wil weten waarom ik zo laat ben. Na bovenstaande uitleg kom ik er met een waarschuwing vanaf!

3 februari 2018

Gisteravond m'n foto- en videocamera klaar gelegd om er vandaag vroeg mee op pad te kunnen, maar net nu ik weg wil gaan begint het te regenen! Ondanks de droge weersvoorspelling kijk ik maar weer eens op de buienradar. Ziet er niet geweldig uit, dus ik gooi m'n programma maar om, ik ga vanmiddag wel. Nu eerst de vogels in de tuin wat te hulp schieten door wat voer op de plankjes te strooien. Het duurt niet lang voordat het een gezellige drukte is op de voertafel, spreeuwen, mussen, vinken, roodborstje en zowaar ook een boomklevertje, die zie ik niet zo vaak in de tuin. Vogel Vanuit m'n luie stoel kan ik het mooi bekijken met inmiddels een lekkere bak cappuccino in mijn hand. En dan gebeurt het...in een flits wordt een spreeuw gegrepen door een sperwer. Alle vogels zijn in een klap verdwenen uit de tuin. Prachtig gezicht, zo'n roofvogel van dichtbij, al beleeft de spreeuw een minder leuk avontuur, maar zo gaat dat in de natuur. Doordat mijn camera op tafel ligt, kan ik snel een paar foto's maken. En zo ben ik achteraf toch wel blij met de regen van deze ochtend, anders had ik dit schouwspel moeten missen. Natuurbelevenis vanachter het raam vandaag, want ook in de middag begint het weer te regenen!

-

Lees verder op Blog 2015 of Lees verder op Blog 2016 of Lees verder op Blog 2017
© 2018 hertenbosch.nl