Blog                2016

Belevenissen uit het veld

17 december 2016

De zon laat zich niet zien, het is koud, maar verder is het bijna windstil als ik aan de wandel ben in het gebied Veluwemeerkust. Ik ontdek al snel twee hindes, maar ze hebben mij al gezien en gaan er even later vandoor. Alles wat voor mijn lens komt vind ik leuk, maar ik probeer vandaag een zilverreiger te fotograferen. Er zit er een op het open veld, maar hij wordt geplaagd door een soortgenoot en samen vliegen ze weg. De eerste poging mislukt dus! Als ik uit een stukje bos kom, loop ik verder richting het Veluwemeer. vogel Langs de bosrand lopen twee reeën en een roofvogel zit in een dode boomtop, waarschijnlijk een buizerd. Op de weilanden zitten grote groepen grauwe ganzen en af en toe zie ik een zilverreiger. Zelfs als ik op grote afstand van ze ben vliegen ze al op. Niet vreemd natuurlijk in het open veld! Bij de Hierdense beek aangekomen verschijnt er een torenvalk in de lucht. Na het bidden zoekt hij een boomtop op en laat zich redelijk benaderen voor een foto. Langs het Veluwemeer zijn meerdere zilverreigers waar te nemen, maar tot een goede foto komt het nog niet. Pas als ik weer op de terugweg ben blijft er een wat langer zitten op het weiland en als hij wegvliegt levert dat de beste foto van deze ochtend op.

9 oktober 2016

Het is koud deze zondagmorgen, aan de grond heeft het zelfs gevroren. edelhert Boven de heide hangt een mooie ochtendmist en daardoor kan ik een klein stukje de heide oplopen zonder direct opgemerkt te worden door eventueel wild. Achter een omgewaaide boom ga ik zitten, vanaf hier heb ik een beter overzicht over het glooiende terrein. Ik wacht af en hoor al snel geburl. Een bijhert loopt te fourageren, maar al spoedig wordt hij verjaagd door het plaatshert die uit de mist opdoemt. Er lopen drie vrouwelijke dieren bij het plaatshert en ik kan het roedeltje wel drie kwartier lang bekijken, een prachtig gezicht zo in de nevel. Na een poosje zakken ze af naar de bosrand waar ze langzaam in verdwijnen. (Zie video: Edelherten in de mist)

28 september 2016

herten Het blijft nog maar een uurtje licht nadat ik mijn avondeten op heb, dus ik besluit niet al te ver weg te gaan. Bij de Veluwemeerkust loopt een roedel hindes met kalveren en ik ben benieuwd of er tijdens de bronst een hert het roedel gevonden heeft. Al snel komen ze uit de bosrand tevoorschijn en er loopt inderdaad een hert met een flink gewei bij. Ik zet m'n videocamera aan en tref een uniek moment; het edelhert springt achter op de hinde en beslaat(bevrucht) haar. Zo'n moment maak je zelden mee.(Zie video: Edelhert beslaat hinde)

25 september 2016

De afgelopen dagen vielen de bronstontmoetingen wat tegen, maar vanmorgen vroeg was het raak. Als het net licht wordt loop ik richting de heide, waar al flink geburl te horen is. Ik heb geluk, er staat een roedel op de heide tegen de bosrand en in het bos klinkt geburl van een concurrent. burlend hert Ik tel een stuk of twintig herten, mogelijk hetzelfde roedel die ik vorige week al zag. De ongelijke zestienender burlt er lekker op los en na een poosje komt er een bijhert(een tienender) uit het bos richting het roedel gelopen. Hij druipt al snel af als de grote geweidrager op hem afkomt. Even daarna trekt het roedel het bos in. Als ik kort daarna de heide verlaat en op een bospad loop, stormen er plotseling twee herten het bos uit in mijn richting en kruisen vlak voor me langs richting de heide. Het zijn jonge herten, een smaldier op de hielen gezeten door een spitser. Niet meer zichtbaar, maar van dichtbij klinkt nog een paar keer zwaar geburl, waarna de rust weer langzaam terugkeert in het bos. (Zie video: Burlend edelhert verdrijft bijhert)

19 september 2016

Oh wat jammer dat ik geen camera bij me heb! Ik ben aan het hardlopen en hoor vroeg in de avond geburl op de heide. Heel voorzichtig schuifel ik naar de bosrand en zie een roedel herten staan. In het lange gras zie ik er eerst maar een stuk of zes, maar even later tel ik er wel twintig. De geweidrager is druk om de hindes die het bos in willen terug te halen. Vanachter een boom kijk ik het schouwspel bijna drie kwartier aan. Intussen is er vijftien meter bij me vandaan een spitser uit het bos gekomen. Plotseling hoor ik een hoop gekraak achter me...een roofvogel raast tussen de onderste takken van een boom door en vliegt weg. De spitser is gealarmeerd en kijkt minutenlang in mijn richting. Even later neemt hij de benen achter de bronstroedel aan die inmiddels ook is vertrokken. Ik ben afgekoeld door het lange staan en trek voor het donker snel een sprintje naar huis.

16 september 2016

Vrijdagavond, ik fiets naar het bos om te luisteren of er al geburld wordt door de herten. Een eekhoorn steekt zonder te kijken vlak voor m'n neus over. Al snel zie ik in het bos een spitser staan, hij heeft mij ook al gezien, maar blijft toch nog een tijdje kijken. hert Een eindje verderop zie ik twee reeën, maar ook zij hebben mij al lang gezien en gaan er snel vandoor. Het is een heldere avond, maar rond acht uur begint het al een beetje te schemeren. Ik wacht langs het fietspad bij de heide op bronstgeluiden en het wachten wordt al snel beloond. Vanuit verschillende richtingen is het prachtige oergeluid een aantal keren te horen. Het is inmiddels donker geworden met een volle maan aan de hemel en een bosuil laat zijn roep klinken door het stille bos. Ook zonder iets te kunnen zien kan het prachtig zijn in de natuur. Nog een paar keer volgt er wat geburl en ik besluit niet te laat terug naar huis te gaan. De komende bronsttijd zal ik, net als de herten, ook wat minder aan m'n nachtrust toekomen!

14 augustus 2016

Op Landgoed Staverden komen op de natte delen rond de beek bijzondere planten voor. Eigenlijk wil ik het zeldzame Beenbreek zien te vinden, maar de bloeitijd is al een beetje achter de rug waardoor het vinden ervan lastig zal worden. In het Leuvenumse bos zie ik een reegeit en een poosje later, op Landgoed Staverden, steken er twee het pad over. Langs een van de lanen op het landgoed zie ik hemelsleutel en hengel in de berm staan. plant Laatsgenoemde is een typisch plantje dat onder laanbomen te vinden is. In de buurt van een beekje vliegt er ineens een snel vogeltje voorbij. Het zou best een ijsvogel kunnen zijn, maar zoals vaak gaat het net wat te snel om er zeker van te zijn. Verderop kom ik bij een nat landje en met alle regen van de laatste tijd is het er niet droger op geworden. Een stukje kan ik er inlopen voordat m'n schoenen onder water zakken. Waterdrieblad, Blauw glidkruid en verschillende soorten zeggen komt er voor, maar Beenbreek kan ik niet zo snel ontdekken. Op de terugweg passeer ik nog een paar prachtige oude boerderijtjes en hobbel dan over de bospaadjes richting huis.

9 juli 2016

Kwart over zes 's morgens, het is een beetje mistig. Een mooie ochtend om met foto- en videocamera op pad te gaan en maar zien wat er voor de lens komt. Nog voor ik op de plek van bestemming aankom(Veluwemeerkust)tel ik al dertien herten op een weiland, een leuk begin. Juffer Een stukje verderop zet ik m'n fiets neer en ga te voet verder. Mijn schoenen zijn al kletsnat als ik bij een poeltje aankom waar de kikkers druk kwaken. De nog laagstaande zon schijnt met een zilverachtige gloed door de mist over de natte kruiden. Ondanks het vocht bewegen er voorzichtig al enkele juffers. Het lukt me om een paar prachtige foto's te maken van een lantaarntje met dauwdruppels. Verderop steekt een ree een open veldje over, maar hij ontsnapt aan mijn camera. Ik ga verder langs de Hierdense beek en loop tot aan het Veluwemeer. De zon heeft de mist verdreven en vlinders fladderen vrolijk rond. Een klein geaderd witje laat zich mooi fotograferen. In de rietkragen bij het Veluwemeer zie ik nog een rietgors en wat karekieten. Het is inmiddels half tien geworden...ik krijg trek in een bakkie!

9 juni 2016

Veluwemeerkust, een prachtig gebied waar stukjes bos en natte kruidenrijke landjes elkaar afwisselen vlakbij de Hierdense beek. Bij aankomst zie ik, ver weg, meteen al een ree in het weiland lopen. Over een graspad loop ik richting de open landjes en zie achter op het landje drie hindes lopen. Hert De herten kunnen het gebied via het ecoduct bereiken en lijken hun plek hier wel gevonden te hebben. Geef ze eens ongelijk; bos, kruidenrijke hapjes, rust en de beek, alles is aanwezig. De hindes zijn het bos weer ingegaan, zodat ik een paar stappen op het open veld kan zetten. Een bijzonder stukje nieuwe natuur, waar oa. rietorchis, moeraskartelblad, geelgroene zegge en zonnedauw groeit, stuk voor stuk geen alledaagse soorten. Als ik gehurkt bij de planten zit, komt er weer een hinde het veld opgelopen en dus trek ik me voorzichtig terug. Hertenkalf Op een ander veld tref ik een jonge geweidrager die ik lange tijd kan observeren in de avondzon. Na een tijdje gaat hij liggen herkauwen en loop ik terug naar het veld waar ik de hindes zag. Inmiddels lopen daar zes hindes met vier kalfjes, waarschijnlijk de eerstgeborenen in dit gebied! De kalfjes sprinten achter elkaar aan en hebben plezier, een prachtig gezicht. Het begint te schemeren en als ik het graspad terugloop zie ik op een weiland nog een reebok en twee andere hertachtigen, waarvan ik al niet meer kan zien of het reeën of herten zijn. Tijd om m'n bedje op te zoeken na deze topavond! (Zie video: Spelende hertenkalfjes Veluwemeerkust)

6 mei 2016

Het is tegen zes uur 's morgens als ik richting het Leuvenumse bos fiets. In de buurt van het ecoduct Hulshorst lijkt het of ik tussen de bomen door wat herten zie lopen op het weiland tegen de bosrand. Ik stop en zie er een stuk of vier. Snel vraag ik mezelf af wat ik het beste kan doen, hier wachten lijkt me niet de beste optie, ze hebben me vast al gezien. Herten Eigenlijk weet ik zeker dat ze op weg zijn naar het ecoduct en dus zoek ik daar aan de voet een geschikte schuilplek op. En nu maar wachten! Na een half uur nog niks te zien, ze zullen toch niet met een boog om me heen lopen en van een andere kant komen? Voor de zekerheid houd ik twee kanten in de gaten. Eindelijk, na een uur wachten, komen ze het ecoduct opgelopen. Negen stuks, waarvan een mannelijk dier, lopen in een langgerekt lint omhoog tot ze uit het zicht verdwijnen. Het ecoduct is sinds het voorjaar van 2013 open en al vrij snel werd het door de herten gebruikt, maar dit was voor het eerst dat ik ze in levende lijve zag passeren.(Zie video: Edelherten kruisen ecoduct Hulshorst)

21 april 2016

Rechts van me zie ik ze tussen de bomen staan...een klein roedeltje kaalwild. Heel even blijven ze staan kijken, maar vluchten dan alle vier snel weg. Het is een mooie zonnige avond om wild te spotten. herten Als ik een stukje verderop op een open veldje ga kijken heb ik geluk, er lopen vier stuks kaalwild. Het kan niet missen dat dit dezelfde dieren zijn die ik net gezien heb. Ze lopen rustig te fourageren, tot ze na een poosje toch iets in de gaten krijgen en vertrekken. Als ik m'n wandeling vervolg, kom ik een paartje mandarijneenden tegen in de Leuvenumse beek, ze nestelen in het bos in oude spechtennesten of inrottingsgaten. Ooievaar Na een aantal zwarte spechten en nog een hinde gezien te hebben, kom ik bij de heide aan. In de bosrand lopen vijf wilde zwijnen, maar mijn aandacht wordt tegelijkertijd naar een dode boom op de heide getrokken. Er zit een grote vogel in de top, maar wat is het? Als ik dichterbij kom, zie ik dat het om een ooievaar gaat. Een vreemde plek hier in deze droge omgeving van het Hulshorster zand, maar misschien maakt hij alleen even een tussenstop.(Zie video: the forest awakes)

13 maart 2016

Zondagmorgen, het wekkertje gaat om kwart over zes, want er is mooi weer voorspeld. Als ik rond zeven uur het bos in loop, valt het nog een beetje tegen. Het is bewolkt en het is aardig koud, zelfs nog iets onder nul. Gelukkig vallen er al snel gaten in het wolkendek, zodat de temperatuur hopelijk snel omhoog gaat. Terwijl mijn ogen tranen van de kou hoor je overal voorjaarsgeroffel van de spechten, een prachtig geluid in het nog stille bos. Op sommige plaatsen liggen takken met ijshaar, ook wel haarijs of ijsbaard genoemd. overstekend hert Dit is een zeldzaam natuurlijk verschijnsel waarbij een haarachtige, wollige ijsstructuur ontstaat op dood en nat kernhout, onder invloed van schimmels in combinatie met een hoge luchtvochtigheid en nachtvorst. Na een paar uur gelopen te hebben verschijnen de eerste wandelaars en mountainbikers in het bos, voor mij meestal reden om het bos weer te verlaten. En juist dan gebeurt waar ik niet meer op reken...er steken een stuk of tien edelherten het bospad over. Sommigen hebben hun gewei nog niet afgeworpen, maar heel goed kan ik het niet zien, want al snel zijn ze uit het zicht.

10 februari 2016

Het is tijd voor mijn wekelijkse hardloopronde na een werkdag en doordat het al wat langer licht blijft, kan het weer lekker door het bos. Het laatste licht uurtje van de dag is meteen een gunstig uurtje om wild te spotten. In de winter laat het wild zich slecht zien, maar afgelopen zaterdagochtend zag ik na lange tijd weer een klein roedeltje herten wegspringen. Nu is het na weer een middag regen eindelijk droog geworden. Ik kies er voor om de bospaden rond de zandverstuiving te nemen, hier staan de minste plassen, zodat ik m'n voeten een beetje droog houd. Na een uurtje rennen begint de schemering in te vallen en zie ik op de heide, tegen de bosrand, ineens een roedeltje kaalwild staan. Natuurlijk hebben ze mij meteen al gezien! Zeven stuks tel ik er, als ze het bos in vluchten. Het laatste stukje van mijn route gaat in dezelfde richting als waar de herten heen getrokken zijn en even later zie ik ze tussen de bomen, bovenop een heuvel staan. Op veilige afstand houden ze me in de gaten, totdat ik vertrek voor het laatste stukje naar huis.

Lees verder op Blog 2017

© 2018 hertenbosch.nl